Category: Me, Myself and Ideas

What I’ve seen, What I want to share, What’s about me, What’s going on … It maybe interested you :)

One Piece Eternal Log

จบนิทรรศการกันไปเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว สำหรับ One Piece Exhibition ที่ Mori Arts Center ใน Roppongi งานนี้จัดกันมายาวนานเลยทีเดียว เริ่มตั้งแต่วันที่ 20 มีนาคม 2012 ที่ผ่านมา จนมาจบเอาวันที่ 17 มิถุนายน 2012 จุใจแฟนๆอนิเมะเรื่องที่โด่งดังที่สุดเรื่องนึงอย่าง One Piece เป็นยิ่งนัก ซึ่งผมเองก็ได้ไปชมงานนี้เอาวันสุดท้าย (ดีใจน้ำตาไหลพราก T T) ภายในงานไม่อณุญาตให้ถ่ายภาพ แต่ก็มีเจ้าหนังสือ Eternal Log เล่มนี้ วางขายในราคา 3,500 เยน ซึ่งเป็นหนังสือเกี่ยวกับบรรยากาศภายในงานทั้งหมด คอนเซปต์การออกแบบงาน เรื่องราวต่างๆของ One Piece รวมไปถึง Art Work ที่มีมาจัดแสดงในงาน ตีพิมพ์กันลงในเล่มนี้ด้วย ก็เลยนำมาให้แฟนๆที่ไม่ได้เข้าชม […]

My new gear : Olympus OM-D E-M5

ตั้งแต่มี DSLR มา ก็พยายามจะพัฒนาการถ่ายรูปของตัวเองมาตลอด จนปัจจุบันบ้าบอขนาดคว้า Nikon D4 มาเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต แม้ฝีมือยังไม่สมราคากล้อง แต่ก็มีความสุขกับมันทุกครั้งที่ได้ถ่ายรูป 🙂 เมื่อปีที่แล้ว เริ่มหันมามองกล้องตัวเล็ก คุณภาพดี ไว้สำหรับพกพาไปในวันที่ไม่ได้ต้องการซีเรียสเรื่องการถ่ายภาพมากนัก จน Nikon 1 ประกาศตัว ก็ตัดสินใจได้ไม่ยากที่จะคว้าเจ้า V1 มาเติมอีกสักตัว วันไหนตั้งใจจะไปถ่ายรูปจริงจัง ก็จะสุม D4 พร้อมเลนส์ตัวโปรดลงในกระเป๋า ส่วนวันไหนจะออกไปเดินเล่นกินลมชมวิวเฉยๆ ก็จะคว้าเจ้า V1 ไป แต่ทีนี้ V1 มันเป็นกล้องที่เหมาะกับการ Snap เดินกดไปเรื่อยๆง่ายในวันสบายๆ แต่การถ่ายรูปในยามคำคืน หรือ สภาพแสงที่ไม่ค่อยเป็นใจ ออกจะยากสักเล็กน้อย ซึ่งจุดประสงค์การใช้งานต่างกับ D4 คนละขั้วโลกเลย ก็เลยเริ่มมองหากล้องที่อยู่ตรงกลางอีกสักตัวมาเติมให้เต็มเข้าไปอีก จนมาเจอเจ้า OM-D E-M5 นี่แหละ ซึ่งเริ่มสนใจเจ้ากล้องตัวนี้จริงๆจังก็เมื่อ […]

RRS L-Plate BD4-L for D4

Yesterday, my D4 L-Plate ordered since last Monday directly from Really Right Stuff USA just arrived. Another item is Acra-Swiss Monoball P0 ballhead that’s to replace my Markins Q-Ball M20 but it’s still backordered and need to wait around half a month :(. I’ve changed it because I […]

ราเมงที่อิ่มที่สุดในชีวิต

เมื่อวาน (3/6/2012) นัดกับเพื่อนๆไปกินราเมงกันซะไกลถึงสถานี Kanda ร้านนี้มีชื่อว่า 麺屋武蔵 神山 ดูจากขนาดชามและตะเกียบ เทียบกับหมูแล้ว พูดได้อย่างเต็มปากเลยว่า เป็นราเมงชามแรกในชีวิตที่กินไม่หมดเพราะดันสั่งชามใหญ่มาด้วย (หมายถึงเพิ่มแต่เส้น) เล่นเอาเดินตัวเอียงออกจากร้านกันเลยทีเดียว รายละเอียดการรีวิวร้านนี้ ดูได้จากบ้านของเพื่อนที่ไปมาด้วยกันเมื่อวานได้เลย อร่อยใหญ่สะใจกันไปข้างนึงเชียวล่ะ